چگونه می توان کیفیت عملکرد دکلره سولفیت کلسیم در عناصر فیلتر سر دوش را قضاوت کرد؟

سولفیت کلسیم یکی از پرکاربردترین فیلترهای دکلره در عناصر فیلتر سر دوش است. این ماده کلر باقیمانده در آب را از طریق واکنش های شیمیایی کاهش می دهد که دارای سرعت واکنش سریع، راندمان اولیه بالا، مقاومت در برابر دمای بالا و خواص ضد میکروبی است. این بسیار مناسب برای سناریوهای دوش است که با "حجم کوچک، جریان بالا و دمای آب بالا" مشخص می شود.

با این حال، مشکل در این واقعیت نهفته است که در حالی که بسیاری از محصولات موجود در بازار با عنوان "سولفیت کلسیم" برچسب گذاری می شوند، اثر دکلره می تواند بسته به مواد خام و فرآیندهای دانه بندی مورد استفاده متفاوت باشد. برای همان خروجی آب، برخی از عناصر فیلتر برای ماه ها موثر باقی می مانند، در حالی که برخی دیگر در عرض دو هفته تخریب می شوند.

بنابراین، چگونه می توان به سرعت در مورد کیفیت یک دسته سولفیت کلسیم در هنگام تهیه و بازرسی بدون آزمایشگاه قضاوت کرد؟ چهار روش زیر را می توان در محل انجام داد و از تست حرفه ای برای تعیین نهایی استفاده می شود.

I. رنگ: هر چه سفیدی بهتر باشد، عملکرد بهتری دارد

خلوص سولفیت کلسیم به طور مستقیم در رنگ آن منعکس می شود.

مواد با کیفیت بالا: رنگ یکنواخت با سفیدی بالا، سفید تمیز یا سفید به نظر می رسد.

مواد با کیفیت پایین: مایل به زرد، خاکستری یا کدر، با رنگ یا لکه های ناهموار.

رنگ مایل به زرد یا مایل به خاکستری معمولاً به معنی خلوص مواد خام کم، ناخالصی های زیاد، یا اکسید شدن و خراب شدن در طول تولید یا ذخیره سازی است. رنگ ناهموار اغلب نشان دهنده یک فرآیند دانه بندی ناپایدار است، با تفاوت کیفیت قابل توجهی بین گرانول ها در همان دسته. هنگامی که چنین ماده ای در یک عنصر فیلتر بارگذاری می شود، اثر دکلره به طور طبیعی ناسازگار خواهد بود.

روش کار: مقدار کمی از نمونه را روی یک کاغذ سفید پهن کنید و سفیدی و یکنواختی را در زیر نور طبیعی مقایسه کنید. قرار دادن چندین دسته در کنار هم تفاوت ها را در یک نگاه مشخص می کند.

II. وزن مخصوص: وزن بیشتر برای مقدار یکسان نشان دهنده تخلخل کمتر و هزینه مواد بالاتر است.

وزن یک مقدار (یا حجم) یکسان از رسانه فیلتر را آزمایش کنید. وزن مخصوص یک شاخص است که اغلب نادیده گرفته می شود اما بسیار آموزنده است.

وزن بیشتر → با تخلخل کمتر و گرانول های متراکم تر.

برای پر کردن یک عنصر فیلتر دوش با همان مشخصات، تخلخل کمتر به مواد بیشتری از نظر وزن نیاز دارد که منجر به هزینه‌های مواد بالاتر می‌شود.

بنابراین، وزن مخصوص یک پنجره بصری برای قضاوت در مورد "جامد" بودن مواد و معقول بودن هزینه است. برای عنصر فیلتر یکسان، استفاده از مواد با چگالی بالا در مقابل مواد کم چگالی منجر به ساختارهای هزینه کاملاً متفاوت می شود.

نکته ظریف: تخلخل لزوماً «هرچه کمتر/بالاتر بهتر» نیست. تخلخل کم به معنای مواد جامد بیشتر در واحد حجم است، در حالی که تخلخل بالا به معنای سطح تماس واکنش بزرگتر است (که به نقطه سوم زیر مرتبط است). بنابراین، وزن مخصوص بهتر است به عنوان مرجعی برای «استفاده از مواد و هزینه» به جای یک معیار مستقل برای کیفیت استفاده شود. قضاوت واقعی کیفیت مستلزم ترکیب وزن مخصوص با رنگ، منافذ و ناخالصی ها است.

روش کار: از یک پیمانه اندازه گیری برای برداشتن حجم مساوی از نمونه ها و وزن آنها در همان ترازو الکترونیکی استفاده کنید. داده ها را در دسته ها و تامین کنندگان مختلف ثبت و مقایسه کنید.

III. حباب در هنگام غوطه ور شدن: حباب های غنی تر نشان دهنده منافذ توسعه یافته بیشتر و فیلتراسیون بهتر است

هنگامی که گرانول های سولفیت کلسیم داخل آب می ریزند، هوای داخل منافذ داخلی توسط آب جابجا شده و حباب هایی تشکیل می شود. این فرآیند ساختار منافذ رسانه فیلتر را "در معرض دید" قرار می دهد.

حباب های متعدد، متراکم و طولانی مدت ← منافذ فراوان و سطح ویژه بزرگ ← تماس کامل تر با کلر باقی مانده در آب ← اثر دکلره بهتر.

حباب کم یا بدون حباب ← منافذ کم و ساختار متراکم ← سطح تماس کوچک و راندمان دکلره کمتر.

روش کار: مقادیر مساوی از نمونه بردارید و آنها را در مقادیر مساوی آب شیرین بریزید (دمای آب را ثابت نگه دارید). کمیت، چگالی و مدت حباب ها را مشاهده و مقایسه کنید. تفاوت در آزمایش کنار هم در فنجان های شفاف آشکارتر است.

IV. اندازه گیری TDS پس از خیساندن آب RO: هر چه افزایش بیشتر باشد، ناخالصی ها بیشتر و عملکرد ضعیف تر

این تست خلوص محیط فیلتر را اندازه گیری می کند.

آب RO (اسمز معکوس) TDS بسیار پایینی دارد، نزدیک به صفر. اگر TDS پس از خیساندن سولفیت کلسیم در آب RO به طور قابل توجهی افزایش یابد، نشان دهنده این است که ناخالصی های محلول در حال شسته شدن هستند. هر چه این افزایش بیشتر باشد، محتوای ناخالصی بالاتر، نسبت مواد فعال کمتر و اثر دکلره ضعیف تر است.

فرض اصلی: سولفیت کلسیم خود حلالیت بسیار کمی در آب دارد (که یکی از دلایل بی خطر بودن آن برای استفاده در محصولات مرتبط با آب است). به طور معمول، سولفیت کلسیم خالص باعث افزایش قابل توجهی در TDS آب RO نمی شود. افزایش قابل توجه TDS در درجه اول از ناخالصی های محلول ناشی می شود.

روش عملیات:

اندازه گیری پایه: TDS آب RO را قبل از خیساندن ثبت کنید.

مقدار مساوی از محیط فیلتر بردارید و به مقدار مساوی آب RO اضافه کنید. برای مدت زمان مشابه (در حالت ایده آل در همان دما) خیس کنید.

برای اندازه گیری TDS پس از خیساندن و محاسبه افزایش از همان TDS متر استفاده کنید.

افزایش ها را در دسته ها و تامین کنندگان مختلف مقایسه کنید. سازگاری در شرایط برای داده های قابل مقایسه ضروری است.

*روش های توضیح داده شده در این مقاله ابزارهای غربالگری سریع در محل برای تهیه و بازرسی هستند و جایگزین گزارش های تست شخص ثالث نمی شوند. برای انطباق محصول و ادعاها، لطفاً به نتایج آزمایش صادر شده توسط مؤسسات معتبر مراجعه کنید.*